توقف پیش از موعد لیگ‌های ورزشی به‌دلایلی از جمله بحران‌های بهداشتی، حوادث طبیعی و جنگ، فرایند رتبه‌بندی نهایی تیم‌ها را با چالش مواجه می‌کند. تکیه بر جدول کنونی مسابقات لزوماً منعکس‌کننده توان واقعی تیم‌ها نیست، زیرا تعداد و دشواری دیدارهای باقی‌مانده برای هر تیم متفاوت است. این مطالعه با هدف ارائه چارچوبی آماری مبتنی بر مدل بردلی-تری-دیویدسون برای برآورد توان نسبی تیم‌ها، پیش‌بینی نتایج مسابقات برگزارنشده و تعیین رتبه نهایی لیگ برتر فوتبال خلیج‌فارس ایران در فصل ۱۴۰۵–۱۴۰۴ انجام شد. داده‌های 178 مسابقه برگزارشده لیگ برتر فوتبال ایران جمع‌آوری و مدل بردلی-تری-دیویدسون با درنظرگرفتن پارامتر گرایش به تساوی و مزیت میزبانی با روش درستنمایی بیشینه برازش شد. پس از برآورد توان نسبی تیم‌ها، احتمال برد میزبان، تساوی و برد مهمان برای 62 مسابقه باقی‌مانده محاسبه شد. سپس امتیاز مورد انتظار هر تیم برآورد و رتبه‌بندی نهایی لیگ تعیین گردید. پارامتر گرایش به تساوی 1.322 و مزیت میزبانی 1.538 برآورد شد . تیم‌های تراکتور تبریز، استقلال تهران و چادرملو اردکان بالاترین توان نسبی را داشتند. نتایج نشان داد که استقلال تهران با 53.81 امتیاز در رتبه نخست قرار می‌گیرد و تراکتور تبریز و سپاهان اصفهان در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند.