امروزه کاربرد علم آمار در علوم دیگر از جمله علوم پزشکی بسیار رایج شده است.  اخیرا طرح بهینه بعنوان ابزاری برای افزایش کارایی در انجام آزمایش‌ها  در این علوم مورد توجه محققان است.
فارماکوکنتیک بعنوان شاخه‌ای از داروشناسی که وظیفه بررسی عملکرد دارو در موجودات زنده را دارد، از اهمیت خاصی در علوم پزشکی برخوردار است. هدف این تحقیق معرفی طرح‌های بهینه برای  مدل‌های مطالعات فارماکوکنتیک است. مدل‌های مورد استفاده در این مقاله، در متون آماری تحت عنوان مدل‌های غیرخطی شناخته می‌شوند. این مدل‌ها وابسته به پارامترهای خاص براساس فاکتورهای داروشناسی و نیز زمان بعنوان متغیر پیشگو کننده هستند. طرح‌های بهینه براساس توابعی از ماتریس اطلاع فیشر بدست می‌آیند. این توابع بعنوان معیارهای بهینگی شناخته می‌شوند. در این مقاله ما دو معیار A- و E- بهینگی را در نظر می‌گیریم. براساس این دومعیار طرح‌های بهینه موضعی برای مدل‌های  معرفی‌شده، بدست آورده می‌شوند.